Diploma Kayıt Örneği Aslı Nasıl Alınır?
Hayatımın belki de en “düşündüren” anlarından birine hazırlanıyordum. Kayseri’de, bir sabah, gözlerim yeni uyanmıştı. Günlerden bir cuma ve önümdeki bir hafta sonu, bana uzun süredir beklediğim bir adımı atma fırsatını sunuyordu. Ama o sabah, diğerlerinden farklıydı. Diploma kayıt örneği aslı alacak olmak, bir nevi hayatımın dönüm noktalarından biriydi. Biraz da hayal kırıklığı, biraz heyecan, biraz da o eski hüzün vardı içimde.
Geriye Dönüp Bakmak: Bir Anı, Bir Soru
Birkaç yıl önce, lisans diplomasını elime aldığım günü hatırlıyorum. Hangi sınıfın kapısını son kez kapattım, hangi arkadaşımın yanına gittiğimde o sert çiçekleri üzerime attığına dair bir anı, bir şeyler var kafamda. Gerçekten oldu, fakat o anda, o kağıt bana ne hissettirdi, açıkçası tam anlayamadım. Şimdi, diplomanın kayıt örneği aslını almak için o ilk adımı atacağımda, o günlerden geriye bir anı kalmıyor. Bir nebze kaybolmuş, biraz da kayıp hissiyatıyla, o basit ama anlamlı evrakı almak için başvurmak üzere kayıtlara gittiğimde hissettiğim duyguları anlatmak zor.
O yüzden, “Diploma kayıt örneği aslı nasıl alınır?” sorusuyla yüzleşirken, biraz da içimdeki boşluğu hissediyorum. Kayıtlara gitmeden önce bir günlüğüme yazdığım satırları hatırlıyorum: “Daha yeni başlamıştık, ama bir şekilde her şey bitmiş gibi…”
Kayıtlara Gitmek: Umut, Hayal Kırıklığı ve Bir Türlü Çıkış Yolu
Kayseri’nin soğuk sabahında, kafamda yüzlerce düşünceyle okulun kapısından girdim. Gözlerim, ne kadar vakit kaybetsem de, en azından doğru yere geldiğimi anlamak istiyordu. Adımlarım biraz daha yavaş, biraz daha dikkatliydi. Gözlerim, karşımdaki gişe memurunu bulmaya çalışırken, kafamda ona soracağım sorular beliriyordu.
“Diploma kayıt örneği aslı nasıl alınır?” diyecek, her şeyin sonrasında, bu konuda bilgi alacak mıydım? Ya da, her zaman olduğu gibi, bir şey eksik olur, yine tekrar gitmek zorunda kalır mıydım? İşte o anın içindeki kırılganlık var. Sonuçta insan, her işin en başında bir tür “belirsizlik” hissi taşır.
Gişe memurunun bana yönelttiği ilk bakış, biraz da şaşkınlıktı. “Diplomanın kaydını alacaksınız, değil mi?” dedi, bana doğru gülümseyerek. O anı düşünürken hissettiğim duyguyu anlatmak zor. Tam da içimdeki o kaybolmuşluğun üzerine konmuş bir umutla, belki de hayal kırıklığıyla, cevap verdim:
“Evet, ama… her şeyin doğru yapıldığından emin olamam.”
O gün, yani o cuma günü, gişe memuru işimi halletmek için her şeyi titizlikle yönetti. Ama asıl anlamlı olan, o birkaç dakika boyunca, ne kadar çaba harcadığımı, o diplomanın arkasındaki yılların ve duyguların ağır olduğunu hissedebilmekti.
Sonunda Hızla Geçen Bir An: İşlem Tamam
Ve o an geldi. Tam o beklediğim an geldi. Diploma kayıt örneği aslı alınmıştı. Ve bu basit işlem, bana hayatta daha önce fark etmediğim bir şey öğretti. Çünkü bazen, hayatımızın her noktasında bir şeylerin tamamlanması beklenir. O diploma, o küçük kağıt parçası, bana biraz hüzün, biraz heyecan ve büyük bir umutla neyi bitirdiğimi ve hangi yola adım attığımı gösteriyordu. O kadar büyüktü ki, yıllar önce yaşadığım ilk sınavın üzerindeki izler, bir an da silindi ve yeni bir sayfa açıldı.
“Diploma kayıt örneği aslı nasıl alınır?” diye sorarken, belki de bilinçaltında bir yerlerde, asıl amacımın, sadece o kağıtla değil, geçmişle barışmak olduğunu anladım. Ne de olsa, o kağıt her şeyden önce bir anıydı. Bir başarıydı. Aynı zamanda büyük bir hayal kırıklığıyla da beslenen, ama bir o kadar da büyüleyici bir yolculuk.
Sonuç: Bitmeyen Bir Yolculuk
Kayseri’nin soğuk sabahından o kadar sıcak bir öğlene doğru ilerledim ki. Her şey, o kısa anlık olayda, bir anda büyük bir anlam kazandı. O diplomanın aslı, bana sadece eğitimimin değil, hayatımın da bir parçası olduğunun hatırlatmasıydı. Kaydedilen her anı, her hedef, her “yapılacaklar” listesinde işaretlenen bir maddeydi. Kendi yolum, diplomamın peşinden ilerlerken, hayatın kendisinde bir anlam kazandı.
Geriye dönüp bakarken, bu işlemi sadece bürokratik bir görev olarak görmekle kalmadım. O küçük kağıt parçası, ne kadar sıradan olursa olsun, bana bir insan olarak ne kadar büyüdüğümü hatırlattı. Hangi adımları attım, hangi kararları verdim? O gün, o kadar basit bir şeyle, aslında her şeyin bir araya geldiğini fark ettim. Ve diplomanın kayıt örneği aslını almak, hayatın bambaşka bir yönüne doğru ilerlerken, o kadar da küçük bir şey değildi.